GESTAGE VOORTGANG

CORN MOON – MAAN van het HEMELSVUUR

6 september 2017 09.04 uur

Gestage Voortgang

De uitwerking van de volle maan van deze maand is alweer vroeg merkbaar. Mogelijk ervaar je veel emoties die uit het niets omhoog lijken te komen. De volle maan boort veel oud zeer en verdriet aan, maar nodigt uit tot een resoluut afsluiten.

In het eerste beeld dat in de meditatie naar voren komt, zie ik een persoon die van streek lijkt, doch niet uit het veld geslagen. Ze ervaart verdriet en teleurstelling over hoe ze voorheen behandeld is geweest, hoe mensen over haar gedacht hebben, de projecties die over haar heen zijn gezet. Met overtuiging en boze daadkracht duwt ze al deze emoties terug naar deze mensen uit haar verleden. Ze heeft er genoeg van en accepteert niet meer dat voor haar wordt bepaald wat waar zou zijn over haar, haar handelen en de uitkomst van haar verhaal. Ze toont met haar actie dat deze pijn, dit onrecht, deze vernedering oud is, onwaar en dat het niet langer meer betrekking op haar heeft. Het is de perceptie van de ander en ze aanvaardt niet langer dat dit haar nog raakt of beïnvloedt. “Hou het bij je!”, is haar boodschap. Het is hun perceptie op basis van hun eigen gevoelens en beperking in vermogen tot begrip. Het zegt niks over haar of wie zij is. Ze zal niet langer accepteren dat het over haar heen wordt gezet als onweerlegbare waarheid waar zijzelf niks over te zeggen heeft of als teken van falen in hoe zij haarzelf in haar zijn heeft getoond. Het is af nu! No more!

Daarnaast herkent ze ook delen in haarzelf die mogen worden losgelaten: oude patronen om haarzelf te bewijzen, die haar in een houding brachten en hielden waarin ze niet tot rust kon komen. Een geven, een vermoeiend betuigen, zonder dat ze erin gezien werd. Ze realiseert dat ook deze triggers mogen gaan. Het verhaal waarin ze haarzelf klem houdt als reactie op haar omgeving, hoeft ook niet langer meer geleefd.

Vervolgens verandert het beeld en zie ik dezelfde persoon wild met haar armen om haar heen slaan. In eerste instantie betreft dit nog een poging om gedachten en overtuigingen van anderen over haar bij haar weg te slaan en te houden. Het beeld doet me echter ook denken aan een warming-up van spieren in de schouders, een rekken en strekken. Langzaamaan verandert het beeld hierna en zie ik haar inderdaad op een renbaan staan, waar ze zich voorbereid op een wedstrijd atletiek. Ze staat tussen andere deelnemers, maar is erg op zichzelf gericht en op de inspanning die ze zal gaan leveren. Ze stoort zich niet aan de aanwezigheid van de anderen, noch aan wat het publiek over haar zal denken. Ze is vastberaden en gefocust en begeeft zich in kalme contemplatie.

Als laatste beeld zie ik haar rennen, met een roze zweetband op haar hoofd. Deze schermt haar zesde chakra af, zodat ze rust behoudt bij haarzelf en trouw is aan haar beeld van haarzelf. De omgeving is echter veranderd: ze rent nu buiten in de natuurrijke buitenlucht, niet langer gehinderd door een aspect van competitie of bewijsdrang. Ze rent voor haarzelf, met een eigen doel voor ogen, ongehinderd en in vrede met haarzelf. Ze bepaalt haar eigen tempo en rent met 1 stap voor de ander gestaag door. Ze is krachtig, sterk, gezond en haar aandacht is gefocust op wat ze zelf wil ervaren. Ze bereikt haar doel door hier rustig in een stabiele lijn in op te gaan. Zonder zich opgejaagd te voelen of om eerst iets anders te moeten volbrengen. Het moment zelf en wat ze hierin verkiest te doen, is wat telt.

De volle maan nodigt uit om oud zeer af te werpen, standvastig en daadkrachtig te kiezen dat het genoeg is geweest. Het hoeft niet langer te worden gedragen, geaccepteerd of volgehouden. Jij bepaalt wat waar is over jezelf, of iemand het nu kan zien, herkennen of bevestigen. Men ziet je door de bril gevormd door hun eigen overtuigingen, angsten en onbegrip. Vechten tegen zulke projecties of toestaan dat je je er ongezien door voelt, geven enkel voeding aan de overtuigingen of meningen die mensen over je hebben. Het bewaarheidt voor hen de onwaarheid die ze over je geloven. Om je eigen kracht en vrede terug te vinden, zal de strijd en pijn losgelaten moeten worden. Een afstand creëren tussen de projecties en hun uitwerking op jou door het teruggeven hiervan, toont jouw waardering en trouw aan jezelf. Het benodigt dat je een grens neerzet in wat je toestaat je te raken. Een duidelijk ‘NEE’ tegenover de personen die het naar je toestromen. “Nee, dit is niet waar; hier herken ik mijzelf niet in.” “Het is van jou, ik geef het terug.” Zonder verdriet of boosheid, dit laat je apart los. Daarnaast vergt het een loslaten van oude patronen in jezelf die deze weerspiegeling dragen. Een zelfreflectie over wat het is dat je volhoudt, maar wat jou geen recht aan doet. Een loslaten van een oneerlijk gevecht tegenover jezelf.

Het doorwerken en toestaan van de emoties aan jezelf, helpt deze last oplossen, waardoor de grens duidelijker en kalm kan worden aangegeven. Het helpt je een nieuwe weg in te slaan, weg van het oude. Een pad die eer aan doet aan wie jij bent en de waarheid die jij voor jezelf kiest. Wat niet resoneert, zal verdwijnen. En niet langer als verlies van iets ‘wat had moeten zijn’, worden ervaren. Het heeft zijn tijd gehad. De volle maan van september nodigt uit tot een periode van verwerking, staan voor jouw waarheid en een loslaten van wat hier niet mee strookt. Een duidelijk kiezen voor een loslaten wat niet langer dient. Het is tijd!

Happy Full Moon