Glorie van Weleer

WORM MOON -Sneeuwmaan

12 maart 2017 – 15:54 uur

Glory of Yore

De meditatie voor de Volle Maan van maart nodigt uit tot het koesteren van de eigen innerlijke vreugde, die nu steeds beter voelbaar wordt als gevolg van nieuwe keuzes om er voor jezelf te zijn.

In het beeld komt gelijk een persoon naar voren die vreugdevol en trots een pirouette maakt. Wanneer ik inzoom op het beeld, vervolgt deze persoon zijn weg door half huppelend en springend zigzaggend van de ene naar de andere kant te bewegen. Hierbij maakt hij bovendien met zijn armen vliegende gebaren alsof deze vleugels zijn. Hij komt heel jeugdig over en lijkt net als een jong kind op te gaan in een spel waarbij hij elk moment kan opstijgen in vlucht. Het gevoel wat ervan uitgaat, is vreugde en sereniteit, als van een lang gekoesterd verlangen wat nu eindelijk geleefd mag worden.

Wanneer ik de persoon vraag wat hij precies aan het doen is, blijft hij in zijn spel opgaan en ondanks dat hij mijn aanwezigheid wel registreert en waardeert, wil hij liever niet uitspreken wat precies het doel is van zijn spel. Hij is waakzaam om niet in het hoofd te schieten en het rationeel te verwoorden, omdat hij verwacht dat het gelukzalige wat het moment hem brengt, dan verloren gaat. Dit wil hij niet langer meer toelaten, omdat het al zo lang heeft geduurd voordat hij dit gevoel van kinderlijke speelsheid en zichzelf ervaren opnieuw kon toelaten. De woorden geven een gevoel van onrust, waardoor stille koestering beter is. Zo kan al het verdriet wat er nog op rust tevens op zachte wijze verwerkt worden.

Ik bemerk gelijk dat het ook niet nodig is om er woorden aan te geven; juist het beeld, het tonen van deze innerlijke openstelling voor het simpelweg ervaren van vreugde, toont precies wat de boodschap is: het loslaten van het bedenken en rationaliseren van het verlangde gevoel – juist het daadwerkelijk voelen zelf, is waar het over gaat; het toestaan en verwelkomen, zonder er een oordeel of gedachte overheen te laten gaan. Hij is duidelijk de afgelopen tijd in staat geweest om vanuit zijn hoofd, het denken en de angst op afkeuring, terug te keren naar zijn hartessentie. Hij staat zichzelf toe simpelweg te ZIJN en te genieten van zijn eigen prachtige zijnsenergie.

Hij beschermt echter nog wel zijn nieuw hervonden openheid voor zichzelf, voor het laten bestaan van zijn innerlijke levensvreugde, omdat het nog zo kwetsbaar is; nog onwennig en onzeker en net nog niet voldoende geïntegreerd en beoefend. Gecombineerd met oud verdriet maakt dit het lastig voor de persoon om al direct evenzo open in contact te treden met anderen. Ik zie licht stralen vanuit zijn hartchakra; het is hem gelukt deze meer te openen voor zichzelf, in acceptatie over wie hij is en wat hem toebehoort, eigen is, namelijk zijn licht, zijn liefde, zijn ZIJN. Hij staat zichzelf toe er ZELF niet langer meer een oordeel over te hebben, noch wil hij dit van een ander accepteren als waarheid over wie hij is of mag zijn. Het buiten houden van de verwachting op mogelijke afwijzing hiervan is nog moeilijk voor hem, waardoor hij afstand houdt. Hij is nog in zijn groeiproces en voelt zich kwetsbaar, doch hoopvol en verlangend naar een krachtigere verbinding met mensen om hem heen, waarbij hij nu zijn ware ZELF zal kunnen gaan tonen, verlost van de behoefte aan goedkeuring, prestatiedrang of strijd. Een lichte opening hierin is reeds gemaakt, aangezien hij zich niet afsluit voor mijn aanwezigheid. Hij behoudt zichzelf, met goed recht, de tijd en verwerking die hiervoor nog nodig is. Deze zorg leert hij zichzelf geven en is deel van het proces in het openen van het hart.

En dit is juist wat het ook zo mooi maakt. Het geeft blijk van een hervonden innerlijk glorie van weleer, wat voor zo’n lange tijd onbereikbaar was door een behoefte en ogenschijnlijk benodigd gevoel van strijd en zichzelf groot houden. Het jeugdige, ontvankelijke en onvoorwaardelijke genieten ging daarmee verloren en kan nu, in het licht van deze Volle Maan, opnieuw worden ervaren. Weinig woorden waren er voor kwijt, evenmin een lange uitleg of uitweiding over wat het beeld wil vertellen. Het gaat immers juist om het gedachteloos ervaren van het hervonden zijnsgevoel in jezelf en de vreugde die hierover in het zich heropenende hart gevonden wordt. Het koesteren van de eigen echte IK, wat zo lang is gemist. Geen behoefte aan woorden of bewijzen, enkel tonen van wat waar is voor jou. De Volle Maan nodigt je uit dit te koesteren en te beschermen voor nu. Zodat het kan groeien en opnieuw eigen kan worden. Later zal dan de verbinding met buiten gemakkelijker gaan in je nieuwe (= oorspronkelijk en eigen) hoedanigheid. Een ieder om je heen zal daardoor eveneens worden uitgenodigd hetzelfde te doen.

Happy Full Moon