Wolf Moon

12 januari 2017 12.35 uur

Nu heft heden en toekomst op

In de meditatie voor deze volle maan kom ik een persoon tegen die uit alle macht een zware steen probeert op te tillen. Echter hoe zeer dit ook getracht wordt, het wil haast niet de lucht in.

“Wat wil je eigenlijk doen, als het je wel lukt om de steen op te tillen?”, vraag ik.

De persoon toont me daarna hoever hij komt, wanneer het wel lukt om de steen mee te sjouwen. Hij loopt vastberaden vooruit en tilt het gewicht, boven zijn krachten, enkele kleine meters ver, waarna hij niet anders kan dan de steen opnieuw naar de grond te laten vallen. De steen is te zwaar om lang en moeiteloos mee te dragen. Bovendien trekt het gewicht ook de persoon zelf mee naar de grond, waar hij uitgeput en gefrustreerd blijft zitten, alvorens opnieuw met de steen in gevecht te gaan.

Ik merk op dat de persoon zelf ook via een koord dat om zijn polsen geklemd is, vastzit aan de steen. De persoon lijkt overtuigd dat hij nergens zonder de last van de steen heen kan gaan, ook al is dit met tegenzin en sleurt hij het gefrustreerd met zich mee.

“Ik doe toch wat ik kan… en niets lukt”, beklaagt de persoon zich.
“Het wil niet mee, ik zit vast.”

“Waarom moet het mee dan?”, vraag ik.

“Omdat ik vastzit, mijn handen zijn gebonden,” zegt de persoon, met wanhopige en vermoeide stem. “Ik krijg mijn hand niet los. Ik wil het optillen, maar het lukt niet; het is te zwaar. Ik kom geen stap verder. Het heeft geen nut, ik kom nooit weg.”

“Weg waarvan?”, vraag ik.

“Weg uit deze situatie, niks verandert”, zegt de persoon.

“Waarom verandert er niks”, vraag ik.

De persoon antwoord niet terug, maar blijft radeloos stil en verslagen zitten op de grond, naast de steen en met de linker pols losjes verbonden aan de steen. Nu hij stil zit, zit er geen spanning meer op het koord. Ik zie hoe hij de verslagenheid voelt van de vele pogingen die hij heeft ondernomen om vooruit te komen, een eindeloos zoeken naar verbetering uit deze situatie. Hij lijkt zich bewust van alle energie die erin is gestoken om vooruit te komen, zonder enig geluk of resultaat. Hij heeft al zo lang geprobeerd om op te staan en door te lopen, ondertussen mijmerend over hoe hij de steen hierin kon meenemen. Het komt hem nu zo volslagen nutteloos over.

De persoon blijft een tijdje zo mijmerend zitten, terwijl hij door zijn verslagenheid van boze frustratie nu langzaam in zijn gevoel afzakt naar stille droefheid.

In eerste instantie klaagt hij nog: “Zoveel moeite gedaan, zoveel energie gegeven en nu? Nu lijkt het allemaal voor niks geweest.” Langzaam wordt hij echter kalmer en kalmer; de emoties vlakken af en zijn gedachten komen tot stilstand en daarmee ook de wervelwind aan emoties. Ik merk op dat hij zich nu meer begeeft in een staat van rust en neutraliteit.

Ik vraag: “Hoe voel je je nu?”

“Vlak, maar ergens ook rustig”, zegt de persoon. “Alsof er geen doel meer is, niks om naartoe te werken. Strijd moe.” “Maar… ik kan hier toch niet blijven zitten, voor altijd?”

“Waarom denk je dat je iets moet doen?”, vraag ik

“Omdat ik UIT de situatie wil, vooruit, naar verbetering”, zegt de persoon. “Daar heb ik zo hard voor gewerkt en me zo lang druk voor gemaakt.”

“Maar als alles nu goed voelt, ben je nu dan nog, op dit moment, in dezelfde situatie? Is dit dan geen verbetering?”, vraag ik.

“?…….uhm,…. op DIT moment voelt het anders”, zegt de persoon. “Ik wil me graag niet meer gefrustreerd en druk voelen en evenmin nog de steen meesjouwen. Beide doe ik nu niet,” besefte de persoon.

Hij vervolgt: “Ik zit nu naast het gewicht. Het is er nog wel, maar het trekt me niet omlaag en het maakt me ook niet zoveel uit dat het aan me vastzit. Het is geen belasting nu. Ik zit rustig en voel me ook niet opgejaagd om door te moeten lopen om alles beter te maken. Het is even goed zo.”

“Een hele verbetering, nietwaar?”, zeg ik.

“Ja, eigenlijk wel,” zegt de persoon. “Ik blijf nog even zo zitten.”

De meditatie verwoordt de uitnodiging van de volle maan om je niet langer druk te maken om alles wat je stoort of liever anders zou willen zien. De pogingen om hier verandering in te brengen, de frustraties en ergernissen die het je oplevert, zorgen er enkel voor dat je langer in de situatie blijft verkeren. De aandacht die het krijgt, helpt het namelijk groeien.

De maan nodigt je uit tot rust te komen, een tot bedaren brengen van je gedachten, zodat ook je gevoelens kunnen kalmeren. Richt je aandacht op de rust en harmonie die je wilt ervaren, niet langer op de stoorelementen die je hier van weg houden. Door in een oud patroon te blijven steken, gekenmerkt door frustraties en piekeren over hoe je dingen kunt veranderen of verbeteren, triggert dit tevens oude herinneringen over hoe je eigenlijk al zo vaak eerder teleurstellingen hierin hebt ervaren; je zeult een steen met je mee. Je hebt al zo vaak eerder eindeloos wakker gelegen over ontevredenheid in een huidige situatie, met enig resultaat dat deze oneindig voortduurt en je er niet uit lijkt te kunnen stappen; er ook geen verbetering optreedt.

Door je aandacht te houden op verbetering of verandering in de toekomst, waar je naar toe moet werken, creëer je een voort-durend ‘huidig’ gevoel van innerlijk ongenoegen. Je bent met je aandacht niet aanwezig in het heden, waardoor je vanuit een idee voor de toekomst (een vermoeiend doorrennen) terugvalt naar het verleden (de steen) en als het ware het heden, het NU, overslaat. Wat je hebt ervaren in het verleden, vervolgt zich zo in de huidige toekomst; en wordt het heden gemist. Er kan zo geen verbetering of verandering optreden, want je vervolgt het verleden. “Het was toen ook al zo, en toen, en …” De maan nodigt je uit om in het NU te komen; hoe wil je je NU voelen? Zo wordt dit als vanzelf de vernieuwde en verbeterde toekomst: het strekt zich voort uit het NU. Er is enkel NU, dus de ‘toekomst’ zal ook NU zijn. Bepaal daarom hoe je het NU wilt ervaren: hoe wil je je voelen? Hoe wil je zijn?

Je wensen, noch de ervaringen uit je verleden, hoeven daarbij te wijken of te worden genegeerd. De maan verzoekt je enkel tot een acceptatie van de ‘huidige’ situatie, door diep in te ademen en je gedachten en gevoelens tot rust te brengen; kom in een zelfverkozen, gevoelsmatig NU.

Je hebt alles immers al zo vaak herkauwd om nu te weten, dat dit niet de verandering teweegbrengt waar je zo naar verlangt. Het gaat niet om de uiterlijke vorm, een streven tot verbetering buiten jou, maar om het gevoel, de benadering en verandering van binnenuit.

Telkens als je bemerkt dat je met goedbedoelde intentie doordraaft voor de toekomst en als gevolg in gedachten oude situaties herbeleefd, wanneer je je doel maar niet lijkt te bereiken, breng dan je gedachten tot rust. Bemerk op: “Oh, ik doe het weer, deze ken ik al” en kies ervoor het nu los te laten. Kom tot rust, stap uit je hoofd en richt je aandacht op zorg voor jezelf.

De maan ondersteunt je om het oude volhardingspatroon nu te laten voor wat het is. Geef het niet langer meer je aandacht, tijd en energie. Zo kun je iets nieuws ervaren en zal dit vorm krijgen in je leven. De verbetering treedt als vanzelf in.

Vernieuwing wacht in verzachte innerlijke berusting.

‘Allow the Ease in’

Happy Full Moon