SNOW MOON – IJSMAAN

11 februari 2017 – 01:32 uur

Release and Receive

In het beeld dat voor deze maan naar voren komt, zie ik een man naar beneden vallen vanaf een hoog gebouw. Hij leek echter geenszins angstig of bezorgd over deze situatie. Hij lijkt eerder te genieten en ergens opgelucht te zijn. Het komt me onwaarschijnlijk over en daarom vraag ik of het beeld kan aangeven waarom de man niet in paniek is.

Gelijk verschuift het beeld naar panoramazicht en zie ik dezelfde persoon in de omgeving van een grote stad. Hijzelf staat bovenop een groot torengebouw, en tegelijk kan het me niet ontgaan wat voor prachtige, weelderige vleugels hij op zijn rug heeft. Hij tuurt als in gedachten verzonken ver boven de stad uit.

Vervolgens laat hij zich opnieuw met de rug naar beneden de diepte in vallen, in volledige meditatie, berusting en overgave. Zonder een sprankje bezorgdheid of angst; hij toont zich eerder opgelucht over het kunnen loslaten van juist deze zware, bedrukkende emoties en gevoelens, die eerder zo sterk in hem leken te hebben geleefd. Hij lijkt er nu met een zucht van verlichting van te zijn verlost.

Hij bevindt zich in eenzelfde soort rusttoestand als soms merkbaar is wanneer sneeuw naar beneden dwarrelt en alles stil lijkt te staan in volledige tijdloosheid, waarbij soms echter ook een gevoel van mistroostigheid naar boven komt, door de aanblik van deze rust en schoonheid en je je er nog maar net voor open kunt stellen en het je verrast. Je zit nog gevoelsmatig in de transformatie naar het ervaren van stilte en sereniteit; sneeuw overvalt altijd een beetje en haalt je uit de dagelijkse ervaring. Deze persoon hangt ook nog in een overgangsgevoel, van enerzijds opluchting en anderzijds nog mistroostig over oude ervaringen, waarin hij niet zo vrij was nog.

Vlak voordat hij bij de grond komt, richt de man zich op en vliegt een tijdje boven de stad. Onderweg observeert hij de drukte en bedrijvigheid van de mensen beneden. Hij geniet van deze vlucht en landt uiteindelijk in een park, waar hij op een bankje plaats neemt. Tegen de leuning aangedrukt, vleugels wijdverspreid, rust hij en plaatst de enkel van het ene been over de knie van het andere. Rustig is hij in het moment aanwezig. Het valt op dat hij opmerkelijk netjes gekleed is in een strak gestreken zwart pak. Opnieuw een beeld wat onverwacht aanvoelt. Ik vraag waarom hij zo gekleed is en het beeld beaamt dat hij in vrede is met zichzelf en zich nergens zorgen over hoeft te maken. Hij is welgesteld, zonder hier veel voor te hoeven doen. Het gaat hierbij niet eens direct over materieel vermogen, maar eerder een gemoedstoestand, een Zijn-toestand; iets waar niet meer voor gevochten hoeft te worden, er is geen fysieke of mentale inspanning bij gemoeid.

Het valt op dat hij kalmer is nu en meer tevreden op dit moment. Waar hij zich eerder nog weemoedig, doch vreugdevol voelde over het loslaten van oude stress, moeite en verdriet, is de sereniteit hem meer eigen geworden. Hij is volledig in het moment aanwezig en observeert de mensen om hen heen die minder in deze hoedanigheid verkeren. Het heeft echter geen effect of uitwerking op hoe hij zich voelt.

Hij toont dat het een keuze van hem is om zich zo vrij en onbezorgd te voelen. Een keuze tot het simpelweg loslaten van gevoelens van angst, strijd, wanhoop en onrust en om hierin ook niet langer meegetrokken te worden. Dit geeft hem de vleugels om zorgeloos te vallen en te vliegen, te genieten van het moment in een gekozen bewustzijn van rust en onaantastbaarheid.

Ik vraag hem wat er zou gebeuren als hij zich niet bewust zou zijn van deze KEUZE om zich zo te voelen en hier dus ook niet voor zou kiezen. Voor het toelaten, het ontvangen van deze hoedanigheid. Wat als hij niet kon vertrouwen dat dit is hoe het werkt?

Gelijk toont hij me een beeld waarin zijn vleugels afvallen en hij verwoed actief op zoek gaat en actie onderneemt. Net als de andere mensen, als een anonieme mier plichtsgetrouw zijn werk oppakt in een kolonie van mieren. Vreugdeloos, gedreven, paniekerig zoekend naar geluk, naar het volbrengen van een verondersteld doel, zonder een moment van bewuste rust of daadwerkelijke vervulling. Alle opluchting en ontspanning is gelijk verdwenen en onvindbaar.

Hij toont me daarna opnieuw dat hij simpelweg maar hoeft te kiezen, het idee hoeft los te laten van de zoektocht, het najagen. Maar juist te kiezen voor datgene wat hij wil vinden, toelaten het daadwerkelijk te voelen als een werkelijkheid; dit maakt het mogelijk, dit maakt het waar. Kiezen en voelen, ontvangen van wat je wilt en wie je bent als mens in die waarheid. Dat geeft de vleugels om boven al het onwerkelijke, de alledaagse stress en illusie te ontstijgen, de lucht in te vliegen en alle zorgen van je af te laten vallen. Als je valt, wordt je gedragen; er is geen angst meer, geen zorgen, geen teleurstelling. Het gevoel van ZIJN is aanwezig in de KEUZE! In het ONTVANGEN, het TOELATEN van het gewenste gevoel als werkelijkheid.

Hij is rustig, gevoelsmatig welgesteld op elk vlak; hij hoeft zich nergens zorgen om te maken.

De volle maan nodigt uit tot kiezen – Hoe wil jij je voelen? Wat wil je ervaren? Wie wil je zijn? Zijn alle zorgen, onrust, ontevredenheid het waard om je er nog langer druk over te maken, om voor te strijden in de veronderstelling ‘het beter te maken’? Heeft dit ooit werkelijk gewerkt? Wil je dit nog langer volhouden?

Of is het tijd om gewoon te ontvangen? Een gemoedstoestand van ZIJN te ervaren, hoe jij deze zelf graag zou willen zien? En als gevolg alle zorgen, twijfels en pijnlijke emoties die zijn opgebouwd als gevolg van de eerdere gemoedstand loslaten? Alles gewoon van je af laten glijden, alsof het er nu werkelijk nooit meer toe hoeft te doen?

Deze volle maan helpt je de stap te nemen om jezelf over te geven aan de kracht van het ONTVANGEN. Niet langer piekeren in het hoofd, bedenken wat nodig is, volhouden en doorzetten, maar juist deze strijd loslaten en jezelf openstellen te ontvangen wat je wilt LEVEN. Leven is voelen, ervaren, beleven, hetgeen je als werkelijkheid aanneemt. Puur door het er te laten zijn. ‘Ik wil vreugde, dus ik voel me vrolijk.’ Niet als gevolg van iets, met de mogelijkheid dat je het dan dus niet voelt, als er niks is om vrolijk over te zijn – maar door het gevoel te kiezen. Haal de beleving naar jezelf toe en laat al het andere los, richt je aandacht op wat er werkelijk toe doet.

Happy Full Moon